संक्रान्तं प्रियतमवक्षसोऽङ्गरागं-
साध्वस्याः सरसि हरिष्यतेऽधुनाम्भः ।
तुष्ट्वैवं सपदि हृतेऽपि तत्र तेपे
कस्यश्चित्स्फुटनखलक्ष्मणः सपत्न्या ॥

मल्लिनाथः संक्रान्तमिति ॥ प्रियतमवक्षसः सकाशात् संक्रान्तं गाढालिङ्गनात्कुचतटलग्नमस्याः सिक्ताया अङ्गरागमधुनैव सरसि अम्भः कर्तृ । साधु निःशेषं हरिष्यते प्रमायति एवं तुष्ट्वा इति बुद्ध्वा सपदि तत्र तस्मिन्नङ्गरागे हृतेऽपि स्फुटनखलक्ष्मणो व्यक्तनखचिह्वायाः कस्याश्चिन्नायिकायाः संबन्धिनि सपत्न्या तेपे तप्तम् । भावे लिट् । तदिदमातपार्तस्य छायामन्विष्यतो दारुणदवदहनवेष्टनं यदङ्गरागमेव द्रष्टुमक्षमाया नखक्षतसाक्षात्कार इति । अत्र संतापशान्त्यर्थेन विपक्षाङ्गनाङ्गरागक्षालनेन तद्विरुद्धसंतापोत्पादनाद्विरुद्धकार्योत्पत्तिरूपो विषमालंकारः

छन्दः प्रहर्षिणी [१३: मनजरग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३
सं	क्रा	न्तं	प्रि	य	त	म	व	क्ष	सो	ऽङ्ग	रा	गं
सा	ध्व	स्याः	स	र	सि	ह	रि	ष्य	ते	ऽधु	ना	म्भः
तु	ष्ट्वै	वं	स	प	दि	हृ	ते	ऽपि	त	त्र	ते	पे
क	स्य	श्चि	त्स्फु	ट	न	ख	ल	क्ष्म	णः	स	प	त्न्या
म			न			ज			र			ग

Other texts to read

नैषधीयचरितम् श्रीहर्षः

रघुवंशम् कालिदासः

About

Resources

Connect