रोचिष्णुकाञ्चनचयांशुपिशङ्गिताशा
वंशध्वजैर्जलदसंहतिमुल्लिखन्त्यः ।
भूभर्तुरायत निरन्तरसंनिवृष्टाः
पादा इवाभिवभुरावलयो रथानाम् ॥

मल्लिनाथः रोचिष्ण्विति ॥ रोचिष्णवो रोचनशीलाः । `अलंकृञ्-` (अष्टाध्यायी ३.२.१३६ ) इत्यादिना इष्णुच्प्रत्ययः । तेषां काञ्चनचयानां कनकचयानामंशुभिः पिशङ्गिताः पिशङ्गीकृता आशा याभिस्ताः वंशानां तत्तद्वाजकुलानां ध्वजैः प्रतिनियतकुलानामकुशादिचिह्नितकेतुभिः, अन्यत्र वंशा वेणवस्तैरेव ध्वजैर्जलदसंहतिं मेघसंघातमु. ल्लिखन्त्यः आयतं दीर्घ निरन्तरं नीरन्ध्रं च संनिविष्टाः संस्थिता रथानामावलयो भूभर्तृ रैवतकाद्रेः पादाः प्रत्यन्तपर्वता इवाभिबभुः भान्ति स्म । आशापिशङ्गीकरणादिक्रियानिमित्ता जातिस्वरूपोत्प्रेक्षा

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४
रो	चि	ष्णु	का	ञ्च	न	च	यां	शु	पि	श	ङ्गि	ता	शा
वं	श	ध्व	जै	र्ज	ल	द	सं	ह	ति	मु	ल्लि	ख	न्त्यः
भू	भ	र्तु	रा	य	त	नि	र	न्त	र	सं	नि	वृ	ष्टाः
पा	दा	इ	वा	भि	व	भु	रा	व	ल	यो	र	था	नाम्
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

रामायणम् वाल्मीकिः

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect