इत्थं व्यलीकाः प्रियतमा इव सोऽव्यलीकः
शुश्राव सूततनयस्य तदा व्यलीकाः ।
रन्तुं निरन्तरमियेष ततोऽवसाने
तासां गिरौ च वनराजिपटं वसाने ॥

मल्लिनाथः इत्थमिति ॥ स हरिरित्थमनेन प्रकारेण । `इदमस्थमुः` (अष्टाध्यायी ५.३.२४ ) इति थमुप्रत्ययः । अव्यलीका अप्रियरहिताः । `व्यलीकं त्वप्रियेऽनृते` इत्यमरः । प्रियतमाः प्रेयस्य इव स्थिताः । कान्तासंमिता इत्यर्थः । व्यलीका विगतानृताः सत्यः सूततनयस्य सारथिकुमारस्य दारुकस्य गिरः तदा शुश्राव । ततः श्रवणानन्तरं तासां गिरामवसाने समाप्तौ निरन्तरं नीरन्धं वनराजिरेव पटस्तं वसाने आच्छादयति । `वस आच्छादने` इति धातोः कर्तरि लटः शानजादेशः । गिरौ रैवतकाद्रौ रन्तुं क्रीडितुमियेष । तत्र वसतिं कर्तुमिच्छति स्मेत्यर्थः । उपमायमकयोः संसृष्टिः । सर्गेऽस्मिन्वसन्ततिलका वृत्तम् । `उक्ता वसन्ततिलका तभजा जगौ गः` इति

छन्दः वसन्ततिलका [१४: तभजजगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३	१४	१५
इ	त्थं	व्य	ली	काः	प्रि	य	त	मा	इ	व	सो	ऽव्य	ली	कः
शु	श्रा	व	सू	त	त	न	य	स्य	त	दा	व्य	ली	काः
र	न्तुं	नि	र	न्त	र	मि	ये	ष	त	तो	ऽव	सा	ने
ता	सां	गि	रौ	च	व	न	रा	जि	प	टं	व	सा	ने
त			भ			ज			ज			ग	ग

Other texts to read

योगवासिष्ठम् वाल्मीकिः

महाभारतम् वेदव्यासः

About

Resources

Connect