आक्रम्याजेरग्रिमस्कन्धमुच्चै-
रास्थायाथो वीतशङ्कं शिरश्च ।
हेलालोला वर्त्म गत्वातिमर्त्यं
द्यामारोहन्मानभाजः सुखेन ॥

मल्लिनाथः आक्रम्येति ॥ मानभाजोऽभिमानवन्तः । उच्चैरुन्नतं आजेर्युद्धस्याग्रिमस्कन्धमग्रभागमंसप्रदेशं चाक्रम्यारुह्य वीतशकं शिरःसंमुखमुत्तमकायं चास्थायारुह्य हेलासु युद्धक्रीडासु, लीलासु च लोला उत्सुकाः सन्तः अतिमर्त्यं वर्म गत्वा । अमानुषं युद्धं कृत्वेत्यर्थः । अन्यत्रामानुषगम्यमारोहणमार्गं गत्वा सुखेनानायासेन द्यां स्वर्गमभ्रंकषं गिरिशिखरादिक्रीडास्थानम् । `द्यौः स्वर्गसुखवर्त्मनोः` इति विश्वः । आरोहन्नारूढाः `युध्यमानाः परं शक्त्या स्वर्गं यान्त्यपराङ्मुखाः` (मनु० ७।८९) इति मनुस्मरणादिति भावः । यथा कथंचित्कश्चित्स्कन्धमूर्धारोहणक्रमेण किंचिदुरारोहमद्रितटादिकमारोहति तद्वदिति प्रतीतेर्विशेषणमहिम्नागता समासोक्तिः

छन्दः शालिनी [११: मततगग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११
आ	क्र	म्या	जे	र	ग्रि	म	स्क	न्ध	मु	च्चै
रा	स्था	या	थो	वी	त	श	ङ्कं	शि	र	श्च
हे	ला	लो	ला	व	र्त्म	ग	त्वा	ति	म	र्त्यं
द्या	मा	रो	ह	न्मा	न	भा	जः	सु	खे	न
म			त			त			ग	ग

Other texts to read

महाभारतम् वेदव्यासः

किरातार्जुनीयम् भारविः

About

Resources

Connect