दुरीक्षतामभजत मन्मथस्तथा
यथा पुरा परिचितदाहधार्ष्ट्याया ।
ध्रुवं पुरः सशरममुं तृतीयया
हरोऽपि न व्यसहत वीक्षितुं दृशा ॥

मल्लिनाथः दुरीक्षतामिति ॥ मन्मथः प्रद्युम्नावतारः कामस्तथा दुरीक्षतां दुर्दिनत्वम् । ईक्षतेः खलन्तात्तल्प्रत्ययः । अभजत । यथा हरोऽपि पुरा पूर्वजन्मनि परिचितमभ्यस्तं दाहधाष्ट्यं दहनसाहसं यस्यास्तया तृतीयया दृशा सशरममुं मन्मर्थ ध्रुवं पुनर्वीक्षितुं न व्यसहत न शक्तः । `परिनिविभ्यः सेवसितसयसिवुसहसुदः स्तुस्वञ्जाम्` (८३३७०) `सिवादीनां वाड्व्यवायेऽपि` (अष्टाध्यायी ८.३.७१ ) इति विकल्पान्ने पत्वम् । अनयोत्प्रेक्षया रुद्रस्यापि भीषणः किमुतान्येषामिति वस्तु व्यज्यते

छन्दः रुचिरा [१३: जभसजग]

छन्दोविश्लेषणम्

१	२	३	४	५	६	७	८	९	१०	११	१२	१३
दु	री	क्ष	ता	म	भ	ज	त	म	न्म	थ	स्त	था
य	था	पु	रा	प	रि	चि	त	दा	ह	धा	र्ष्ट्या	या
ध्रु	वं	पु	रः	स	श	र	म	मुं	तृ	ती	य	या
ह	रो	ऽपि	न	व्य	स	ह	त	वी	क्षि	तुं	दृ	शा
ज			भ			स			ज			ग

Other texts to read

महाभारतम् वेदव्यासः

श्रीमद्भगवद्गीता

About

Resources

Connect