लीलयैव सुतनोस्तुलयित्वा
गौरवाढ्यमपि लावणिकेन ।
मानवञ्जनविदा वदनेन
क्रीतमेव हृदयं दयितस्य ॥

मल्लिनाथः लीलयेति ॥ लावण्यं कान्तिविशेषोऽस्यास्तीति लावणिकं लावण्यवत् । `अत इनिठनौ` (अष्टाध्यायी ५.२.११५ ) इति ठन्प्रत्यये `ठस्येकः` (अष्टाध्यायी ७.३.५० ) `यस्येति च` (अष्टाध्यायी ६.४.१४८ ) इत्यल्लोपे `हलस्तद्धितस्य` (अष्टाध्यायी ६.४.१५० ) इति यकारलोपः अन्यत्र तु लवणं पण्यमस्यास्तीति लावणिको लवणव्यवहारी । लवणाट्ठञ् प्रत्ययः । तेन लावणिकेन मानवञ्चनविदाऽहंकारहरणदक्षेण, अन्यत्र परिमाणप्रतारणपटुना सुतनोः स्त्रियाः वदनेन का गौरवाढ्यं गाम्भीर्यसंपन्नमपि,अन्यत्र गुरुत्वयुक्तमपि दयितस्य हृदयं लीलया विलासेनैव तुलयित्वा, अन्यत्रानायासेनैवोन्माय । गुर्वपि लघुतया मीत्वेत्यर्थः । क्रीतं वशीकृतमेव अन्यत्र दानेन स्वीकृतमेव । अत्र विशेषणमहिम्नैव वदने लावणिकत्वस्य, हृदये पण्यत्वस्य च प्रतीतेः समासोक्तिरलंकारः । हृदयस्य प्रतीयमानपण्याभेदेन क्रीतत्वोक्तेरलौकिकहृदयावर्जने लौकिकक्रयव्यवहारसमारोपः
छन्दः स्वागता [११: रनभगग]
छन्दोविश्लेषणम्
१० ११
ली यै सु नो स्तु यि त्वा
गौ वा ढ्य पि ला णि के
मा ञ्ज वि दा ने
क्री मे हृ यं यि स्य
About

Sanskrit Sahitya is a free, open-access digital library of classical Sanskrit literature with AI-powered tools and translations.